Jasså, du er her du og?

– «Jasså, du er her du og?»

Eg snur meg i retning av lyden og får augekontakt med avsendaren. Blikket bekreftar at det var meg vedkommande snakka til. Ansiktet verkar kjent, men kjenner eg deg? Ansiktsuttrykket ditt seier ja. Panikken kjem snikande. Prøvar febrilsk å tvinge fram eit namn, men hjernen har aldri vore tommare.

– «Joda – du og ser eg» seier eg for vinne tid. Smiler, men er ganske sikker på at det ser minst like stivt ut som det kjennes.

– «Kjekt å sjå deg» seier du og smiler.

– «Jau – takk det same», fylgjer eg opp. Nærmast på autopilot. Svetten renn nedover ryggen sjølv om det eigentleg ikkje er så varmt her. Studerer vaskelappen på t-skjorta eg har i handa inngåande som om namnet ditt skulle stå der.

– «Lenge sidan sist» seier du og kjem endå nærmare. Eg ryggar eit lite steg som eit skremt lite dyr som er i ferd med å bli pressa opp eit hjørne. Det har framleis ikkje dukka opp eit namn.

– «Ja, er ei stund sidan no» svarar eg. Eit relativt trygt svar som held meg flytande ei lita stund til. Forhåpentlegvis lenge nok til at namnet ditt dukkar opp frå ein mørk stad der inne.

– «Det må ha vore på den famøse festen du veit» seier du og ler. Har eg vore på ein slik fest? Eg veit ikkje. Kan ikkje huske noko som helst.

– «Kan stemme det» seier eg likevel. Herregud dette blir berre verre og verre. Eg kunne ha spurt, men no er det for seint. Forbannar meg sjølv. Svikta av min eigen hukommelse. Kva gjer eg no?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s